Het Palacio Nacional, gelegen aan de oostkant van de Zócalo, is een van de oudste en meest belangrijke gebouwen in Mexico-Stad. Gebouwd op de plek van het paleis van Moctezuma, was het kortstondig de residentie van Hernán Cortés en werd het vanaf 1562 de zetel van de onderkoningen van Nieuw-Spanje. Bijna drie eeuwen lang was het het administratieve centrum van een uitgestrekt onderkoninklijk grondgebied. De lange gevel van steengroeve- en vulkanisch gesteente, meer dan 200 m lang, sluit aan bij de sobere taal van de onderkoninklijke burgerlijke architectuur; de president betreedt het gebouw via de Puerta Mariana voor de Grito de Independencia. Na de onafhankelijkheid bleef het gebouw het hart van de politieke macht en was het getuige van de Hervorming, het Porfiriato, de Revolutie en post-revolutionaire regeringen. Tegenwoordig, naast het dienen als zetel van de Federale Uitvoerende Macht, functioneert een groot deel van het gebouw als museum, waar bezoekers historische documenten, binnenplaatsen, meubilair en muurschilderingen kunnen tegenkomen. Erdoorheen lopen betekent eeuwen van nationale geschiedenis binnengaan en een van de duidelijkste symbolen van Mexico's macht en transformatie.