Kindvriendelijke beoordeling: 0,5 sterren

Afstand: 4 km

Aangegeven tijd: 3 uur

Reserveren verplicht? Nee

Geschikt in de winter? Nee

Kamperen mogelijk? Ja, volop

4WD vereist? Nee

Parkeren: De enige enigszins kindvriendelijke toegang tot deze hut is per boot. Neem je eigen boot (of die van een vriend) mee, of neem de watertaxi vanaf het begin van Lake Rotoroa. Een andere optie is om er met een kajak naartoe te gaan.

De route: Er is technisch gezien een pad helemaal vanaf de parkeerplaats, maar dit wordt als onbegaanbaar beschouwd.

De gemakkelijkste toegang is te voet vanaf de Mt Misery Jetty. Vanaf hier is het 4 km naar de hut. Je kunt ook vanaf de Sabine of D'urville steigers komen, maar via D'urville is er een rivieroversteek, en via Sabine is er een lastig gedeelte van het pad met een grote afgrond. Beide paden voegen ook minstens een uur looptijd toe.

Het eerste deel van het pad voorbij de Mt Misery Jetty is niet zo slecht. Het pad begint langzaam te klimmen. Het struikgewas begint op sommige plaatsen een beetje te overwoekeren, maar het is heel duidelijk waar het pad is. Wees er wel op voorbereid dat het struikgewas je aanraakt als jij of je kinderen hier gevoelig voor zijn.

Vanaf ongeveer 600 meter boven zeeniveau begint de klim aanzienlijk toe te nemen. Het pad is erg steil en meedogenloos.

Tussen ongeveer 700 - 800 meter boven zeeniveau is het pad slecht gemarkeerd en behoorlijk overwoekerd. Je zult dit gedeelte langzaam moeten lopen en goed op de markeringen moeten letten. Het is heel gemakkelijk om het pad kwijt te raken.

De klim is meedogenloos. Er zijn eindelijk een paar plekken waar je wat rust krijgt rond 1200-1300 meter boven zeeniveau. Het is ook moeilijk om ergens te gaan zitten en pauze te nemen met een peuter.

Zodra je het uitkijkpunt passeert, ben je bijna uit de boomgrens. Eenmaal uit de boomgrens is het pad nog steeds behoorlijk steil, maar je kunt het hoogste punt van het pad zien. Er is nog steeds wat duwen door struikgewas nodig, aangezien het pad de overwoekerende bosrand volgt.

Eenmaal bijna op het hoogste punt, zie je de hut!!

En het uitzicht is geweldig en hoewel de klim tot dit punt misschien ellendig was, zijn de uitzichten fantastisch en maken ze alles meer dan goed.

Vanaf het hoogste punt is het een zachte afdaling van 1 km naar de hut. Het pad heeft op sommige punten een grote afgrond terwijl je de bergkam volgt, dus let op kleine kinderen.

Met een 8-jarige en een 4-jarige die het grootste deel van het pad liepen, en een 1-jarige baby die ik op mijn buik droeg, deden we er 7 uur over inclusief pauzes bergopwaarts. Terug naar beneden duurde 4,5 uur.

Hut: De hut is erg schattig. Online geadverteerd als 4-persoons, is er eigenlijk maar een slaapplek voor 3. Er is een 4e matras, maar deze zou op de grond moeten liggen omdat er geen ruimte is op het slaapplatform. (En je tenen zouden onder het aanrechtblad liggen)

Als je de energie hebt, raad ik de zijtrip naar de top van Mt Misery zelf aan.

Aanbevelingen: Deze wandeling moet niet worden onderschat.

Oudere, fitte en actieve kinderen van 8-10 jaar en ouder kunnen van deze wandeling genieten (laad ze niet op met zware rugzakken), want het is een korte en leuke klauterpartij, geen saaie lange wandeling. Maar ik zou het niet aanraden voor jongere leeftijden.

Het is niet het slechtste pad om een baby op je buik te dragen, want de ondergrond is niet al te slecht, en de meeste overwoekerde gedeelten zijn onder heuphoogte van een volwassene, dus het is geen bush bashing. Dit betekent dat als je maar één baby hebt, het geen slecht pad is om aan te pakken als je de conditie hebt om het gewicht de heuvel op te slepen.

Kinderen ouder dan 10 jaar kunnen dit als dagtocht vanuit Sabine of D'Urville doen. Je bent veel sneller bergopwaarts zonder rugzakken. De kinderen moeten echter wel fit, capabel en sterk zijn.