Pałac Narodowy, położony po wschodniej stronie Zócalo, jest jednym z najstarszych i najważniejszych budynków w Meksyku. Zbudowany na miejscu Pałacu Montezumy, był krótko domem Hernána Cortésa, a od 1562 roku stał się siedzibą wicekrólów Nowej Hiszpanii. Przez prawie trzy stulecia był centrum administracyjnym rozległego terytorium wicekrólestwa. Jego długa fasada z kamienia łamanego i wulkanicznego, rozciągająca się na ponad 200 m, odpowiada surowemu językowi wicekrólewskiej architektury cywilnej; prezydent wchodzi przez Puerta Mariana na Grito de Independencia. Po uzyskaniu niepodległości budynek nadal był sercem władzy politycznej i był świadkiem Reformy, Porfiriato, Rewolucji oraz rządów postrewolucyjnych. Dziś, oprócz pełnienia funkcji siedziby Federalnej Władzy Wykonawczej, duża część budynku funkcjonuje jako muzeum, gdzie zwiedzający mogą podziwiać dokumenty historyczne, dziedzińce, meble i murale. Przejście przez niego oznacza wejście w wieki historii narodowej i jeden z najjaśniejszych symboli potęgi i transformacji Meksyku.