Ocena przyjazności dla dzieci: 2 gwiazdki

Dystans: 7,5 km

Oznakowany czas: 3-4 godziny

Wymagana rezerwacja? Nie

Nadaje się na zimę? Raczej nie

Dostępne kempingi? Tak, dużo

Wymagany napęd 4x4? Nie

Parking:

Zaparkuj na oznaczonym parkingu przy Motatapu Road, tuż przed mostem.

Szlak:

Nie daj się zwieść pierwszemu odcinkowi szlaku, myśląc, że to będzie łatwy spacer!

Pierwsza 1/3 dystansu to spacer po drodze gospodarczej. Jest ona w zasadzie całkowicie płaska i przez większość drogi wystarczająco szeroka, abyś mógł trzymać za rękę 1-2 dzieci podczas spaceru. Będziesz przechodzić przez małe bramki gospodarcze w wysokich płotach, co jest świetną zabawą dla dzieciaków.

Następnie wejdziesz na obszar chroniony. Około następna 1/3 dystansu znajduje się na obszarze chronionym, a ty zaczniesz stopniowo zwalniać, gdy szlak stanie się bardziej stromy.

Zaczyna się od przyjemnego spaceru po lesie bukowym, a szlak nie jest zbyt stromy, dopóki nie dotrzesz do mostu przecinającego rzekę.

Po przekroczeniu rzeki, mała polana obok rzeki jest jednym z ostatnich dobrych miejsc na przerwę przed schroniskiem. Z tej polany szlak zaczyna stromo piąć się w górę, z niewieloma miejscami do siedzenia, ponieważ szlak jest niezwykle wąski z bardzo stromym spadkiem do rzeki poniżej.

Dotarcie do mostu zajęło mi, samej z rocznym, czteroletnim i ośmioletnim dzieckiem, 2 godziny. Most znajduje się mniej więcej w połowie drogi (ale nie w połowie czasu!).

Gdy zaczniesz się wspinać, niestety szlak nie prowadzi tylko w górę. Jest bardzo pofałdowany, więc jest dużo wzniesień i spadków. Jest to raczej wyczerpujące i nieustanne.

Na większości tego odcinka szlak jest również wystarczająco szeroki tylko dla jednej osoby, więc nie ma mowy o trzymaniu się za ręce.

Spadki oznaczają, że nie jest to zbyt bezpieczne dla małych dzieci ani przedszkolaków. Nie martwiłam się zbytnio o mojego doświadczonego czterolatka, ale nie było mowy, żebym pozwoliła rocznemu dziecku wyjść z nosidełka i iść samemu, i upewniałam się, że cały czas mam oczy wlepione w czterolatka.

Po opuszczeniu obszaru chronionego znajduje się kilka skalnych schronień, które są ostatnimi dobrymi miejscami na przerwę, ponieważ jesteś tam bardziej osłonięty przed spadkiem.

Niektóre odcinki paproci są również dość zarośnięte, co stanowi dodatkową przeszkodę dla małych ludzi, dla których paprocie będą górować nad ich głowami!

W sumie dotarcie do schroniska zajęło nam 5 godzin i 45 minut w jedną stronę, i byliśmy wyczerpani. W drodze powrotnej nie czuliśmy się tak wyczerpani, ponieważ było więcej zjazdów, i zajęło nam to tylko 5 godzin. Gdybym szła tylko z moim ośmioletnim dzieckiem, z łatwością dotarlibyśmy do schroniska w oznakowane 4 godziny.

Schronisko:

Schronisko jest nowoczesne, zbudowane w 2008 roku. Łóżka są w stylu platformowym. Brak kominka, ale i tak nie ma drewna opałowego w okolicy.

Rekomendacje:

Byłaby to fantastyczna wędrówka ze starszymi dziećmi. Sprawne dzieci w wieku około 8 lat i starsze mogłyby to zrobić jako pierwszą wędrówkę. Z młodszymi dziećmi prawdopodobnie chciałbyś najpierw spróbować łatwiejszych opcji, a z małymi dziećmi i przedszkolakami, moją rekomendacją byłoby unikanie tego schroniska. Nie rób tego w niesprzyjających warunkach pogodowych, ponieważ ostatni odcinek jest bardzo odsłonięty.