Wenecja to nie tylko miasto – to labirynt wspomnień unoszących się na wodzie. Zbudowana na 118 wyspach i połączona kanałami oraz ponad 400 mostami, wciąż zaskakuje mnie, jak każdy zakręt, każdy cień, każde odbicie wydaje się nowe. Tak, przyciąga miliony turystów każdego roku, ale jeśli zejdziesz z głównych szlaków – powędrujesz do Castello o świcie, złapiesz cichy szum Giudecca o zmierzchu lub prześledzisz mgłę unoszącą się przez Cannaregio zimą – znajdziesz Wenecję, którą znają miejscowi i którą ścigają fotografowie. Dla mnie to miejsce, gdzie światło robi dziwne i wspaniałe rzeczy: odbija się od marmuru San Giorgio, filtruje przez starożytne okna lub delikatnie faluje po lagunie. Nie tylko historię tu uchwycisz – to emocje.