Plaża Punta Borinquen to jeden z najbardziej surowych, dramatycznych i nietkniętych odcinków wybrzeża Aguadilli — zupełnie inne doświadczenie niż tętniąca życiem scena Crash Boat. Oto, co ją wyróżnia:
Położona na północno-zachodnim krańcu Puerto Rico, Punta Borinquen znajduje się na dawnych terenach byłej bazy lotniczej Ramey. Plaża jest otoczona dramatycznymi klifami i skalistymi urwiskami, co nadaje jej dziki, wietrzny, niemal kinowy charakter. Krajobraz wydaje się odległy i naturalny, z niewielką ilością zabudowy komercyjnej w zasięgu wzroku.
To nie jest spokojna plaża do pływania. Punta Borinquen wychodzi na otwarty Atlantyk i odbiera potężne, stałe fale, co czyni ją jednym z najlepszych miejsc do surfowania w Puerto Rico. To poważny teren surfingowy, przyciągający doświadczonych surferów, którzy przyjeżdżają po silne, szybkie fale. Fale tutaj mogą być szczególnie intensywne w miesiącach zimowych.
W przeciwieństwie do świątecznej energii Crash Boat, Punta Borinquen ma samotną, medytacyjną atmosferę. To rodzaj plaży, gdzie przychodzisz, aby spacerować brzegiem, obserwować fale rozbijające się o skały i czuć się naprawdę oderwanym od świata. Tłumy są minimalne, zwłaszcza w dni powszednie.
Tuż nad plażą stoi historyczna latarnia morska Punta Borinquen, pierwotnie zbudowana w latach 80. XIX wieku. Została uszkodzona w trzęsieniu ziemi w 1918 roku i odbudowana, a dziś stanowi uderzający punkt orientacyjny z widokiem na wzburzony Atlantyk. Widoki z urwiska w pobliżu latarni są rozległe i niezapomniane.
Klify i wybrzeże wokół Punta Borinquen są usiane jaskiniami morskimi wyrzeźbionymi przez wieki działania fal. Ich eksploracja dodaje przygodowego wymiaru wizycie, choć należy zachować ostrożność ze względu na silne fale w pobliżu.
Podobnie jak Crash Boat, zachodnie położenie oznacza, że Punta Borinquen oferuje zapierające dech w piersiach zachody słońca, z niezakłóconymi widokami na horyzont Atlantyku.
Krótko mówiąc, plaża Punta Borinquen jest dla tych, którzy pragną surowego, nietkniętego piękna — mniej plaży imprezowej, a bardziej miejsca mocy i samotności na skraju wyspy.