Oké, laten we het hebben over de Sefton Bivvy-route en eerst een klein verhaaltje. Ik kreeg online nogal wat kritiek nadat ik foto's van deze wandeling had geplaatst, en eerlijk gezegd, terecht. Ik droeg een hemdje op de foto's, en hoewel ik warm was van het wandelen toen ze werden genomen, had ik zeker meer lagen ingepakt. De les hier is: wees altijd voorbereid in alpine omgevingen. Het weer in de bergen van Aotearoa kan snel omslaan, heldere luchten kunnen in een mum van tijd omslaan in slecht weer, dus neem de uitrusting mee, zelfs als je denkt dat je die niet nodig hebt.

Dat gezegd hebbende, deze wandeling is waarschijnlijk niet toegankelijk op dit moment als je dit midden 2025 leest. Je moet ongeveer 3 km langs de Hooker Valley Track lopen om de afslag te bereiken, maar dat hele pad is gesloten tot midden 2026 terwijl DOC de hangbruggen vervangt. Als het open is wanneer je dit leest, heb je geluk. Hier lees je hoe je de oudste hut in Aoraki/Mount Cook National Park vindt.

Begin bij White Horse Hill Campground en volg de Hooker Valley Track ongeveer 3 km. Zodra je de toiletten op het pad passeert, let dan goed op, het is gemakkelijk te missen. Vlak voor een klein bruggetje, stap je links van de promenade af. Je ziet een vaag pad en een paar markeringen richting Hooker Hut. Volg die een stukje, maar sla niet af naar de hut. Blijf in plaats daarvan rechtdoor gaan (technisch gezien rechts, langs de beek). Hier begint de Sefton Bivvy-route, en deze is volledig ongemarkeerd.

Download een kaart voordat je gaat, AllTrails werkt prima. Vanaf dit punt volg je de volgende 2,5 km steenmannetjes. De totale route is ongeveer 6,5 km enkele reis (13 km heen en terug), en hoewel de eerste 4 km vrij vlak zijn, klimt het laatste deel bijna 1.000 meter. Het is steil en rotsachtig, zeker geen wandeling in het park. Je klautert over losse stenen, haarspeldbochten en oneffen terrein. Ik zou deze wandeling niet aanraden tenzij je gedegen wandelervaring, een kaart, goed weer en de juiste uitrusting hebt. Ga ook alleen in de zomer, tenzij je over de juiste alpine-uitrusting beschikt, zoals stijgijzers en een ijsbijl.

Wanneer je eindelijk de bivak bereikt, is het zo de moeite waard. Het is een kleine, feloranje hut, direct naast een gletsjer, en eerlijk gezegd ziet het eruit als iets uit een sneeuwbol. De bivak biedt plaats aan vier personen, is helemaal gratis en werkt op basis van wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Ik deed het gewoon als een dagwandeling (wat me in totaal 5 uur kostte), maar het zou echt magisch zijn om er een nacht te blijven als het weer goed is.

Wilde uitzichten, een steile klim en een stukje berghistorie, het is een echt avontuur, maar wel een dat met voorzichtigheid en respect voor de omstandigheden moet worden gedaan.