W środku jesieni, gdy drzewa mienią się tysiącem barw, trzeba opuścić wybrzeże, jego plaże i łagodność, aby odkryć las w Vizzavonie. To tutaj, pod życzliwym okiem Monte d’Oro, niewzruszonego strażnika wznoszącego się na wysokość 2390 metrów, przeplatają się czerwieniejące buki i sosny. W tym leśnym labiryncie, który kolonizuje zbocza stromych szczytów, aby zawładnąć każdą przestrzenią zdolną do podtrzymania życia, niezliczone ścieżki wiją się w poszyciu. Niektóre z nich prowadzą w wysokie góry i na najbardziej niedostępne szczyty, inne zaś do uroczych bacówek, takich jak te w Porteto czy Pozzi. W tym sezonie, wyposażony w wiklinowy kosz, będziesz musiał być cierpliwy i uważny, aby nie przegapić cennych grzybów, które przebijają się przez korę ziemi.