Historisch
Cornhill is een van de oudste straten van Londen, oorspronkelijk aangelegd als Romeinse weg en later omgevormd tot een middeleeuwse marktstraat voordat het deel ging uitmaken van het moderne financiële district. Te midden van de glazen torens en bankgevels bevindt zich hoog boven straatniveau een van de meest ongebruikelijke overblijfselen: de Cornhill Devils.
Deze Victoriaanse grotesken, hoog op de gevel van 54–55 Cornhill, grijnzen naar voorbijgangers met overdreven, bijna theatrale uitdrukkingen. Hun gekrulde tongen, uitpuilende ogen en klauwvormen geven de indruk van ondeugd bevroren in steen. Je mist ze gemakkelijk als je niet omhoog kijkt, maar eenmaal gezien zijn ze moeilijk te vergeten!
Het gebouw zelf is een sterk voorbeeld van Victoriaanse neogotische architectuur, een stijl die middeleeuwse ornamenten, spitsbogen en decoratief metselwerk omarmde. De Duivels fungeren puur als decoratieve grotesken in plaats van functionele waterspuwers. In de traditionele gotische architectuur werd vaak geloofd dat dergelijke figuren het kwaad afweerden, hoewel ze hier speelser dan beschermend lijken.
Lokale legendes geven hun aanwezigheid een scherper randje. Er wordt gezegd dat architect Ernest Augustus Runtz tijdens de bouw verwikkeld raakte in een geschil met de naburige kerk van St Peter-upon-Cornhill over een grensconflict. Als reactie hierop zou hij de drie demonische figuren aan het gebouw hebben toegevoegd als een opzettelijke daad van architectonische wraak (mogelijk zelfs één gemodelleerd naar de tegenoverliggende dominee zelf). Waar of niet, het verhaal is onlosmakelijk verbonden geraakt met de sculpturen.
Vandaag de dag blijven ze een van de meest gemakkelijk over het hoofd geziene bezienswaardigheden van de City. De meeste mensen lopen eronderdoor zonder ze op te merken, maar wie omhoog kijkt, vindt een klein stukje Victoriaanse verbeelding dat terugstaart.
Top 5 interessante feiten:
Ze zijn gesneden door een steenhouwer die bekend stond om theatrale grotesken.
Cornhill had ooit een middeleeuwse 'strafpaal' direct onder de Duivels.
Het gebouw huisvestte oorspronkelijk een verzekeringsmaatschappij die geobsedeerd was door brandsymboliek.
De Duivels bevinden zich tegenover een plek die lang in verband is gebracht met verborgen Romeinse overblijfselen.
Cornhill was in de 17e eeuw ooit de thuisbasis van een middeleeuwse 'Devil's Tavern'.
